غلامرضا جلیلی نیاـ آرسس خبر//ورودی هر استان باید آیینهای از توسعه، نظم و مدیریت باشد؛ اما آنچه در بخشهایی از ورودیهای خوزستان و بهویژه مسیرهای منتهی به اهواز دیده میشود، بیشتر شبیه تصویری از فرسودگی و بیسامانی است تا دروازه ورود به یکی از مهمترین استانهای کشور،مسافری که وارد خوزستان میشود، در نخستین نگاه با چه چیزی روبهروست؟ جادههایی که در برخی نقاط نیازمند ترمیماند، خطکشیهای کمرنگ، تابلوها و علائم نیازمند نوسازی، حاشیههای نامناسب از جمله کشتار دام غیربهداشتی ،دکه های غیر مجاز ، کمبود یا ضعف روشنایی در نقاط حساس و جلوهای که با شأن خوزستان فاصله دارد.
این وضعیت دیگر صرفاً یک مسئله زیباییشناختی نیست؛ وقتی پای علائم، روشنایی، حفاظ، خطکشی و وضعیت حاشیه راه به میان میآید، موضوع مستقیماً با جان مردم ارتباط پیدا میکند.
سؤال جدی اینجاست: اگر ورودیهای اصلی استان، که روزانه میزبان هزاران خودرو و مسافر هستند، در اولویت ساماندهی قرار نگیرند، پس کدام مسیرها باید در اولویت باشند؟
انتظار از اداره کل راهداری خوزستان این است که به جای اقدامات پراکنده و مقطعی، یک برنامه روشن، زمانبندیشده و قابل ارزیابی برای ایمنسازی و ساماندهی ورودیهای استان ارائه کند و مردم بتوانند نتیجه آن را در میدان ببینند.
البته ساماندهی ورودیهای اهواز تنها بر عهده راهداری نیست و شهرداری، استانداری و سایر دستگاههای مرتبط نیز مسئولیت دارند؛ اما این تقسیم مسئولیت نباید بهانهای برای باقی ماندن وضعیت موجود باشد.
خوزستان، استانی با ظرفیتهای عظیم اقتصادی، تاریخی، فرهنگی و گردشگری است. زیبنده نیست نخستین تصویر مسافر از این استان، جادهای نامرتب و ورودیای فرسوده باشد.
امروز مطالبه افکار عمومی روشن است:
ورودیهای خوزستان وکلانشهر اهواز را جدی بگیرید؛ قبل از آنکه یک نقص زیرساختی به یک حادثه تلخ تبدیل شود.
مردم خوزستان دیگر وعده نمیخواهند؛ اقدام، زمانبندی و نتیجه می خواهند.
